Als sneeuw alles even stilzet
De afgelopen dagen lag Nederland onder een laag sneeuw.
En meteen merken we het weer: ons land is er eigenlijk niet voor gemaakt.
Vliegtuigen blijven aan de grond, treinen rijden niet of nauwelijks, bussen vallen uit.
Voor veel reizigers betekent dat frustratie, wachten, omdenken.
En toch…
Als ik naar buiten keek, gebeurde er iets anders.
Want o wat is de wereld mooi als alles met wit bedekt is.
De scherpe randjes verdwijnen. Geluid wordt zachter.
Het landschap lijkt te ademen.
Ik merkte hoe het kind in mij wakker werd.
Dat verlangen om te sleeën, sneeuwballen te gooien,
een sneeuwpop te maken: gewoon, omdat het kan.
Het is zó lang geleden dat er aan de kust echt een dikke laag sneeuw lag.
Misschien juist daarom voelde het zo bijzonder.
Ik heb er intens van genoten.
Hoe kijk jij?
Sneeuw nodigt uit om anders te kijken.
Niet vanuit wat niet lukt, maar vanuit wat zichtbaar wordt als alles even stilvalt.
Je kunt kijken met de bril van:
-
overlast
-
vertraging
-
ongemak
Maar je kunt ook kijken met de ogen van:
-
verwondering
-
verstilling
-
speelsheid
De omstandigheden zijn hetzelfde.
Alleen jouw blik verandert de ervaring.
Misschien is dat wel één van de lessen waarmee 2026 zachtjes begint:
niet alles hoeft door te razen.
Soms legt het leven zelf een pauze op,
zodat wij weer kunnen voelen, kijken en spelen.
Wat doet sneeuw met jou?
Zie je vooral de hinder of ook de magie?
Voor mij bracht het een glimlach.
En een herinnering aan iets eenvoudigs en puurs:
dat schoonheid vaak verschijnt
op het moment dat we bereid zijn even stil te staan.
Hartegroet,
Yvonne
Reactie plaatsen
Reacties